Periode 1989 - 1994
1989/90
In 1989 kwam er een trainersduo aan het roer: Norbert Ringels en Doeke Hulshuizen. Norbert was enkele jaren actief geweest als speler bij VVV, maar hij beschikte niet over de vereiste trainerspapieren. Afgaande op de spelerskwaliteiten van Ringels dacht de club daarmee ook een goede trainer te hebben binnengehaald. Niets was minder waar. De vakbond van voetbaloefenmeesters ergerde zich mateloos aan de trainersconstructie en mede omdat er geen aansprekend voetbal werd gespeeld en dit breed in de pers werd uitgemeten, hield Ringels het nog voor het einde van het seizoen voor gezien. En ook voor Doeke Hulshuizen viel het doek, al kostte dat nog al wat centen omdat men te laat was geweest met de ontslagaanvraag.
1990/92
De ‘kampioenenmaker van het amateurvoetbal’ Henk Rayer gaf aan maar wat graag bij VVV aan de slag te willen. Bij de start van het nieuwe seizoen in 1990 kwam hij aan het roer bij de club waar hij ooit nog als contractspeler had gespeeld. VVV eindigde de competitie als derde achter kampioen De Graafschap en NAC, maar boven AZ dat vierde werd. Via de nacompetitie werd uit bij NAC de promotie naar de eredivisie bewerkstelligd. Thuis had VVV met 1-0 gewonnen en uit met 2-1 verloren, maar het door Jay Driessen uit gescoorde doelpunt telde dubbel en er kon weer stevig gefeest worden in Venlo.
VVV promoveerde met een elftal dat zonder versterkingen beslist niet eredivisiewaardig was. En voor versterkingen was er geen geld. Het resultaat was dat VVV met slechts 12 punten weer degradeerde naar de 1e divisie. Trainer Rayer slaagde er niet in nieuwe spelers met toegevoegde waarde, mede door geldgebrek, aan te trekken. Toch bleef hij in het begin van het seizoen wekelijks strooien met namen van nieuwe spelers en dat schoot het bestuur in het verkeerde keelgat. Toen het tot een rechtstreekse confrontatie kwam met manager Wiel Teeuwen koos het bestuur de zijde van de manager en trainer Rayer kon vertrekken. Remy Reynierse nam voor twee wedstrijden het roer over waarna Frans Körver uit de hoge hoed werd getoverd.
1992/93
Voor Frans Körver ging in 1992 dus een lang gekoesterde wens in vervulling: trainer worden van VVV. In 1978 was hier al voor de eerste keer sprake van, maar toen kwam Hans Croon. Wonderbaarlijk, maar Frans Körver wist met zijn bevlogenheid de spelersgroep, die onder leiding van trainer Rayer niet meer voor uit te branden was, wel te motiveren. Mede dankzij de inbreng van John Roox, Roger Polman en de van Roda JC gehuurde Nigeriaan Babangida veroverde VVV in seizoen 1992/93 voor de eerste keer het kampioenschap van de 1e Divisie. Vooral topscorer Maurice Graef profiteerde voortreffelijk van de snelheid van Titjana Babangida en scoorde veel doelpunten.
1993/94
De ploeg startte goed in de eredivisie, het fortuin lachte de ploeg toe. Na negentien wedstrijden had VVV 19 punten bij elkaar gesprokkeld (toen nog 2 punten bij een overwinning) en velen waren er van overtuigd dat degradatie niet meer mogelijk was. De spelers spraken al van Europees voetbal en sommigen zagen zich zelf al bij Feyenoord spelen. De waarschuwende woorden van trainer Körver aan de spelers waren gericht aan dovemansoren. Moeizaam, met veel puntverlies, sleepte de club zich naar het einde van de competitie. In mei werd Frans Körver ontslagen en nam Remy Reynierse, die intussen geslaagd was voor coach betaald voetbal, het roer weer over, maar ook hij kon degradatie via de nacompetitie niet meer afwenden. In het jaar dat het betaald voetbal 40 jaar bestond degradeerde VVV naar de 1e Divisie.
