Menu

Interview Johnatan Opoku

dinsdag 11 februari 2020

Johnatan Opoku: ‘Hoopt nog vaak te scoren.’
Johnatan Opoku geboren op 18 april 1990 in Zutphen is aan zijn vijfde seizoen bezig bij VVV-Venlo. Hij speelde In de jeugd van SV Zutphen en Be Quick Zutphen. Vanaf 2008 speelde hij bij de senioren van VDZ, VV Rheden en RKHVV. Pas op 21-jarige leeftijd maakte hij de overstap naar het betaald voetbal. Hij ging naar de Langeleegte waar hij twee seizoenen speelde voor SC Veendam. Toen de club in 2013 failliet ging verkaste hij in 2013 naar  FC Oss. Hij kwam daar onder andere in de picture door de vier doelpunten die hij in maart 2015 scoorde tegen RKC Waalwijk. Na dat seizoen was hij transfervrij en tekende hij een tweejarig contract bij VVV-Venlo.

Trio
Gelijk met Johnatan kwamen Ralf Seuntjens en Moreno Rutten naar VVV. Zij vormden enkele jaren een gezellig trio. “Ja, wij kwamen alle drie gelijk bij de club en het klikte direct goed tussen ons. Ralf speelt nu bij De Graafschap en Moreno zocht het avontuur in Italië bij FC Cortona. Wij hebben nog regelmatig contact met elkaar. Nu ga ik wel eens met enkele jongens een hapje eten in de stad en Jerold Promes, die nog aan het revalideren is van een zware knieblessure, slaapt wel eens bij mij. Ik kan het met iedereen binnen de club goed vinden.”

Joeksmobiel
“Onder Maurice Steijn hebben we bij VVV een prima tijd gehad. Het eerste jaar won ikzelf de Bronzen Stier als beste speler van een periode. Het tweede seizoen behaalden we in Waalwijk de promotie en de week erna werden we in Eindhoven kampioen. Twee keer reden om te feesten en dat kunnen ze in Venlo wel. De intocht in de stad op de Joeksmobiel was prachtig. Het was een geweldig feest, de hele stad liep uit, alles kleurde geelzwart!”

Verlenging
“Mijn contract werd met twee jaar verlengd, maar het eerste seizoen in de Eredivisie was wat mij betreft niet zo succesvol. Ik bleef lang aan de kant met een liesbreuk en daarna kreeg ik problemen met mijn kuiten. Ik heb toen maar 18 wedstrijden gespeeld. In het tweede seizoen stond ik bijna altijd in de basis en scoorde ik vijf doelpunten. We eindigden op de twaalfde plek, een prima prestatie. De club had alle vertrouwen in mij en het contract werd verlengd.”

Nieuwe trainer
“Dit seizoen onder de nieuwe trainer Robert Maaskant was ik in de voorbereiding helemaal fit en startte in de basis, maar na twee wedstrijden kwam ik op de bank terecht. Maaskant wilde aanvallender spelen en dat ging gepaard met de nodige problemen. We kregen behoorlijk wat doelpunten tegen. Zeven competitiewedstrijden achter elkaar werd er verloren en ook nog eens tegen amateurclub Groene Ster voor de beker. Uit tegen Heracles Almelo werden we helemaal van de mat gespeeld. De week erna werd trainer Maaskant ontslagen. De ploeg had helemaal geen vertrouwen meer. Jay Driessen, assistent bij Maurice Steijn, nam de honneurs waar. We gingen weer compacter spelen. De trainerswisseling viel voor mij goed uit, ik kreeg weer een basisplek. De eerste wedstrijd tegen FC Twente wisten we gelijk te winnen. Tegen AZ uit speelden we verdienstelijk, 1-0 nederlaag, en daarna wonnen we  tegen FC Emmen, dat gaf gelijk weer vertrouwen.”

Goede start
“In januari zijn we goed gestart. In vier wedstrijden zes punten is een mooi resultaat zeker als je ziet dat we tegen PSV pas in de laatste seconde een goal tegen kregen, 1-1. Ik opende de score uit een strafschop. Uit bij RKC Waalwijk pakten we de drie punten. Na een 1-0 achterstand scoorde ik de gelijkmaker en Oussama Darfalou schoot de winnende treffer binnen. Tegen FC Utrecht begon ik op de bank. Ik had de weken er voor last van allerlei pijntjes. Ik moet beter naar mijn lichaam luisteren en gas terugnemen voordat ik weer een vervelende blessure oploop die mij langer aan de kant houdt. In die wedstrijd hadden we de VAR beslist niet mee. Een kwartier voor tijd kregen we een strafschop tegen nadat Oussama de stand op 1-0 had gebracht. Thorsten Kirschbaum stopte de strafschop fantastisch, maar toen moest hij na een paar minuten overgenomen worden van de VAR omdat Chris te vroeg inliep... Te gek voor woorden!”

 “Maar tegen sc Heerenveen waren we met zijn allen dolgelukkig na weer een strafschop. John Yeboah werd gevloerd in het strafschopgebied en ik mocht aanleggen voor de ‘pingel’. De doelman dook in de verkeerde hoek, 0-1. Jammer dat we de voorsprong niet konden houden, maar een puntje uit tegen sc Heerenveen is geen slecht resultaat.

LAT-relatie
Johnatan heeft het prima naar zijn zin in Venlo. Natuurlijk mist hij wel zijn vriendin Anoek en zoontje Noah. “Zij wonen de helft van de week in Zutphen. Anoek heeft psychologie gestudeerd en werkt in Doetinchem met autistische kinderen. Als wij thuis spelen komt zij vrijdags met Noah naar Venlo en dan blijven ze tot maandag en als ik een dag vrij heb ga ik vaak naar hun toe. Noah vindt het geweldig hier. ’s Morgens vroeg staat hij al naast ons bed met het VVV-shirt aan en hij vindt het prachtig als hij mee naar het stadion mag. Natuurlijk moet ik regelmatig een balletje met hem trappen, maar of hij voetballer wordt, dat zien we wel. Hij is nu op judo en dat vindt hij ook heel leuk. Mijn vriendin is zwanger en in mei verwachten we ons tweede kindje. Dat wordt dus een extra spannende periode zo op het einde van het seizoen...”

Ghana
Johnatan is van Ghanese afkomst. “Mijn vader kwam op 16-jarige leeftijd naar Nederland om hier een beter bestaan op te bouwen. En daar is hij prima in geslaagd. Hij kwam in Zutphen terecht en trouwde daar met mijn moeder. Hij is  al jaren actief als voetbaltrainer, hij traint nu nog een elftal bij VDZ. Mijn ouders komen regelmatig naar de wedstrijden kijken. Mijn jongere broer Daniel studeert in Amsterdam en voetbalt bij Olympia in Haarlem.”

Ambassadeur
“Afgelopen zomer ben ik met mijn vader, Anoek en Noah naar Ghana geweest. Ik ben daar ambassadeur van voetbalclub Action Boys in Kintase, en van Trust in Unity. Action Boys is een project van de Venlonaren Bart en Emmy van der Grinten. Zij proberen via het voetbal de kinderen structuur te geven en dat zij naar school kunnen. Trust in Unity is ook een initiatief van een Venlose, Femke Joy Huibers-Fassrie. Zij ondersteunen vaak al vanaf de basisschool studenten die een hogere studie volgen om hen zo een betere toekomst te bieden. De familie van mijn vader woont daar in een fatsoenlijk huis, maar als je bijvoorbeeld ziet hoe de kinderen in Kintase wonen, dat is echt treurig. Ze hebben amper fatsoenlijk drinkwater. Wij hadden allerlei pennen en shirtjes meegenomen en als je dan ziet hoe blij die kinderen daarmee zijn... Ondanks de slechte leefomstandigheden zijn ze gelukkig en dat is heel mooi om te zien.”

Toekomst
Johnatan wordt in april dertig jaar. Dit jaar was er sprake van een overstap naar Vietnam. “Dat heb ik ook gehoord, maar het was niet erg concreet. Als ik die stap ga zetten moet ik zeker weten dat alles goed in orde is. Voorlopig wil ik nog een paar jaartjes voetballen. Ik heb de opleiding CIOS gedaan. Ik wil eventueel de ALO volgen om sportleraar te worden. Kinderen wat aanleren lijkt mij bijzonder leuk. Maar voorlopig wil ik bij VVV nog heel wat doelpuntjes scoren.” De teller staat nu op 6!

 Een sneakpeak uit De Sloef van aanstaande vrijdag. Lees ‘m vrijdag helemaal tijdens VVV-Venlo – Heracles.

 

mf2