Menu

Presentatie boek ‘Herman, Herman!’

dinsdag 23 juli 2019

In 2004 werd de Herman Teeuwen Memorial in het leven geroepen, ter nagedachtenis van clubicoon Herman Teeuwen die in 2003 overleed. In de afgelopen jaren kwamen mooie tegenstanders op bezoek als PSV, Feyenoord, Borussia Mönchengladbach en het Spaanse Real Sociedad.

Tijdens de 16e editie van de HTM komt Panathinaikos FC op bezoek. Naast dat voorafgaand aan de wedstrijd de Jan Klaassens Award wordt uitgereikt, aan het grootste talent uit onze jeugdopleiding, vindt er komende zaterdag nog een speciaal moment plaats. Het boek ‘Herman, Herman!’ geschreven door Gerrit van der Vorst wordt gepresenteerd. Een boekje dat uiteraard gaat over VVV-legende Herman Teeuwen met leuke, unieke korte verhaaltjes.

Één van die verhalen willen wij graag met jullie delen, namelijk ‘De strafschop aller strafschoppen’ dat het verhaal vertelt van de legendarische bekerfinale in 1959.

Het boek is vanaf zaterdag 27 juli 14.00 uur te koop in onze vernieuwde Fanshop voor slechts € 2,50.

De strafschop aller strafschoppen
Op woensdag 17 juni 1959 stroomt het Zuiderpak vol met zo’n 25.000 toeschouwers. Na de spectaculaire winst in de halve finale heeft het thuispubliek er wel fiducie in. Zeker als ADO al na 10 minuten met 1-0 voorkomt, door een hard schot van mid-voor Roel Timmer. Maar VVV slaat terug met een flitsend schot van Herman Teeuwen en een mooie goal van Hans Sleven. Bij de 1-2 voorsprong van VVV volgt een sensationeel moment in de tot dan toe matige finalewedstrijd.

Keeper Frans Swinkels werpt de bal uit naar spil Ton van der Hurk die daar niet op gerekend heeft. ADO’er Timmer onderschept de bal en komt op Swinkels af. De VVV-keeper grijpt hem bij de benen en scheidsrechter Roomer kan niet anders dan naar de strafschopstip wijzen. ‘Ik waar ein bietje giftig, umdet ’t enne domme penaltie waas die weej tegen krege’, zal Herman later zeggen. Hij liet zich de vette wedstrijdpremie ontglippen en neemt een kloek besluit dat de toeschouwers, de tegenspelers en zijn medespelers verbijstert. ‘Gank d’r maar oét, dan gaon ik kiepen’, zegt hij tegen Frans Swinkels. De doelman moet zijn zwarte trui aan Herman geven, zogenaamd omdat hij geblesseerd is. Het tekent de verhoudingen. Niemand grijpt in, ook trainer Kment en aanvoerder Gijs Nass niet.

Het is in de regel geen verstandige beslissing om de gevloerde speler de strafschop te laten nemen. Maar de ‘grote jongens’ van ADO geven even niet thuis en daarom pakt de jonge Roel Timmer de bal. Het duurt wel even voordat hij zijn aanloop mag nemen. Eerst vindt die verkleedpartij plaats en vervolgens komt Herman Teeuwen een paar keer zijn doel uit, om de bal wat beter te leggen. Daarbij maakt hij Roel timmer duidelijk dat hij aan de kansloze missie begint. Met zijn donkere grocstem roept hij: ‘Moet jij ‘m nemen? Ik laat er nooit een door.’ Als de scheidsrechter met zoiets als ‘Zo is het wel goed, Teeuwen!’ eindelijk de strafschop laat nemen, ziet Roel Timmer tegenover zich een in spreidstand staande reus die met zijn armen zwaait, als een enorme klapwiekende vogel. Er lijkt geen ruimte meer in het doel en Timmer schiet bijna recht op zijn kwelgeest af. Die stopt met loeiharde schot met zijn vuisten, waarna Harrie Steegh de bal met een flinke trap over de zijlijn transporteert. Onder luide toejuichingen van de eigen supporters verwisselen Frans Swinkels en Herman weer van tenue. Het is psychologisch een belangrijk moment, want kort daarna fluit de scheidsrechter voor de rust.

VVV komt met vleugels de kleedkamer uit. Op de tribune ziet Faas Wilkes het met zichtbaar genoegen aan. VVV-voorzitter Jo van Daalen steekt nog maar eens een verse pijp op. Ook in de tweede helft manifesteert Herman zich volop. Eerst zwiept hij de ven lange ADO-spil Henk Jans buiten het veld. Daarna ‘streelt’ hij met een schoenpunt het middenrif van Jans. En in de 555e minuut wordt hij de feitelijke matchwinnaar. Hij schuift de bal met een meesterlijke assist voor de voeten van de beste man van het veld, Jan Klaassens, de de stand op 3-1 brengt. Jan Schatorjé maakt tenslotte een einde aan elke Haagse illusie: 4-1.

De oudere spelers - die Roel Timmer dan nog met ‘u’ aanspreekt - nemen hem zijn misser niet kwalijk, maar hij heeft daarna wel het gevoel dat er geen 25.000, maar 250.000, toeschouwers in het Zuiderpark zitten.

mf2